Od wieków ludzie zafascynowani byli niezwykle piękną i żywą grą świateł, rozjaśniającą nocne niebo, znaną jako zorza polarna. W swojej książce Naturales Quaestiones, rzymski filozof Seneka przytoczył przypadek, gdy pewnego razu można było zaobserwować zorzę ponad miastem Ostia. Była ona tak jasna i czerwona, że stacjonująca nieopodal armia podniosła alarm przeciwpożarowy.
Od wieków ludzie zafascynowani byli niezwykle piękną i żywą grą świateł, rozjaśniającą nocne niebo, znaną jako zorza polarna. W swojej książce Naturales Quaestiones, rzymski filozof Seneka przytoczył przypadek, gdy pewnego razu można było zaobserwować zorzę ponad miastem Ostia. Była ona tak jasna i czerwona, że stacjonująca nieopodal armia podniosła alarm przeciwpożarowy. Zjawisko Aurory, pięknego efektu świetlnego widzianego z Ziemi jesteśmy w stanie wyjaśnić dzięki badaniom i obserwacjom prowadzonym w polskiej polarnej stacji badawczej Hornsund w Svalbard. Naukowcy wyjaśniają, że taka emisja kolorów powstaje dzięki gazom takim jak: atomowy tlen emitujący światło zielone i czerwone oraz cząsteczkowy azot emitujący kolory fioletowy niebieski i czerwony. Oba te gazy występują tylko w pewnej odległości od Ziemi i wchodzą w różne reakcje między sobą. Niebywałe doświadczyliśmy kontaktu z polskimi polarnikami. To niezwykłe przenieść się, aż na biegun z Zalasewa. W ramach trwającego w naszej szkole projektu Edu-Arctic uczniowie z klasy 2g i 2c uczestniczyli w kolejnym wykładzie, tym razem przeprowadzonym w języku angielskim. Podczas lekcji omówione zostały przyczyny występowania zjawiska zorzy polarnej. Uczestnicy tej niezwykłej lekcji mogli uzyskać odpowiedź na takie pytania jak: jakich kolorów możemy się spodziewać i dlaczego, w których miejscach na Ziemi mamy największą szansę na jej zaobserwowanie? Lekcja transmitowana była na żywo, a wykład przeprowadziła dr Katarzyna Budzińska z Polskiej Stacji Polarnej Hornsund na Svalbardzie, jednej ze stacji monitorujących aktywność geomagnetyczną.
(fotorelacja w galerii - zapraszamy)