Od 23 do27 maja tj. przez 5 dni grupa młodzieży z naszego gimnazjum pod opieką 3 nauczycieli miała okazję uczestniczyć w integracyjnym spotkaniu młodzieży z 3 państw; Polski, Niemiec i Ukrainy w Krzyżowej - miejscu w którym po raz pierwszy doszło do przełamania stosunków polsko- niemieckich. To właśnie tutaj, pierwszy demokratycznie wybrany premier Polski - Tadeusz Mazowiecki i ówczesny kanclerz Niemiec Helmut Kohl podali sobie ręce na znak pokoju podczas mszy pojednania. Dlaczego właśnie tam? Otóż jest to miejsce...
Od 23 do27 maja tj. przez 5 dni grupa młodzieży z naszego gimnazjum pod opieką 3 nauczycieli miała okazję uczestniczyć w integracyjnym spotkaniu młodzieży z 3 państw; Polski, Niemiec i Ukrainy w Krzyżowej - miejscu w którym po raz pierwszy doszło do przełamania stosunków polsko- niemieckich. To właśnie tutaj, pierwszy demokratycznie wybrany premier Polski - Tadeusz Mazowiecki i ówczesny kanclerz Niemiec Helmut Kohl podali sobie ręce na znak pokoju podczas mszy pojednania. Dlaczego właśnie tam? Otóż jest to miejsce szczególne, ponieważ to właśnie w Krzyżowej w majątku rodziny von Moltke utworzył się Krąg Krzyżowej przygotowujący zamach na Hitlera. Mąż pani hrabiny został złapany i powieszony. Był Niemcem, który jako jeden z pierwszych sprzeciwił się totalitaryzmowi i oddał swe życie w obronie praw człowieka, które były brutalnie łamane podczas drugiej wojny światowej. Po wojnie pani hrabina wróciła do Niemiec, zostawiając majątek w Krzyżowej z przeznaczeniem go jako miejsca pojednania Polaków i Niemców, w które wierzyła, że kiedyś nastąpi. To właśnie tam byliśmy, obserwując wszystko, co tam się dzieje a jednocześnie uczestnicząc w budowaniu stosunków polsko- niemiecko- ukraińskich, będąc reprezentantami naszego kraju. Dobra atmosfera, pełna wzajemnej życzliwości, otwartości i szacunku sprzyjała poznaniu ciekawych ludzi, którzy przybywają tam z różnych zakątków Europy a nawet świata po to, aby się poznać i podjąć wspólne wyzwania. Zaskakująco dobre relacje z nauczycielami z Niemiec, mimo licznych uprzedzeń wynikających z niechlubnej historii naszych narodów, przekonały mnie, że ostatecznie liczy się konkretny człowiek i jego wartości, które reprezentuje swoją postawą, czynami, poziomem kultury i dobrych manier. Jako nauczyciele spotkaliśmy się w zeszłym roku w Krzyżowej i od tej pory, kontaktując się mailowo, ustalaliśmy szczegóły spotkania, zapraszając do współpracy partnera ukraińskiego, z którym nasza szkoła miała okazję realizować projekt poświęcony osobom niepełnosprawnym. Idąc za przesłaniem konferencji w Krzyżowej pod hasłem z 2 zrób 3, postanowiliśmy pracować w partnerstwie trójstronnym. Nie jest łatwym przedsięwzięciem zgranie potrzeb a nawet czasu spotkania młodzieży ze szkół pracujących w różnych systemach edukacyjnych, ale dzięki cierpliwości, licznym rozmowom telefonicznym i doświadczeniu ekspertów pracujących w Krzyżowej w końcu się to udało. Miłym aspektem naszego spotkania były osoby ze strony niemieckiej, mówiące po polsku, a także kilkoro młodych ludzi z Ukrainy, których gościliśmy już w Zalasewie i naszej szkole. Wielką przyjemnością dla mnie było móc obserwować młodych ludzi z 3 krajów uśmiechniętych, bawiących się i pracujących wspólnie mimo odrębności kulturowych. Patrząc na zawierane przyjaznie, otwartość i entuzjazm młodych ludzi pozbawionych uprzedzeń, jestem przekonana, że w ten właśnie sposób możemy budować i umacniać więzi z naszymi sąsiadami oraz pracować na rzecz pokoju oraz przyszłej Europy. Nasze spotkanie mogło zaistnieć dzięki wsparciu PNWM, która w większości finansowała projekt, za co pragnę przekazać duże wyrazy wdzięczności. Podziękowania pragnę skierować także do rodziców dzieci, Rady Rodziców, Działu Promocji Miasta i Gminy Swarzędz za materiały promocyjne oraz wszystkich, którzy wspierali nas w naszych inicjatywach w każdy możliwy sposób. Szczególne podziękowania kieruję do moich koleżanek i kolegów, którzy ofiarnie czuwali nad bezpieczeństwem młodzieży, dziękuję bardzo pani Ewie Bręcz i panu Cezaremu Cieślakowi za duże zaangażowanie i rzetelną pomoc w chwilach, gdy była ona niezbędna. Dziękuję również panu Rafałowi Olejniczakowi, który przygotowywał pracownię do rozmów na skypie, stwarzając podwaliny pierwszych kontaktów, pani Justynie Nowickiej za tłumaczenia oraz pani Zofii Neumann za kreatywność w przygotowaniu pamiątek i ich niekonwencjonalnego opakowania.
Małgorzata Szymendera
(już wkrótce fotorelacja w galerii zdjęć i opinie uczestników)